Zwarte munt (Mentha peperita)

 het ging niet zo goed met de pepermuntplant in een perk. Ieder jaar was het weer een worsteling om het gewas in leven te houden. Ooit had ik het uit een natuurtuin meegenomen. Ook daar ging het al niet goed. De plant wil graag een eigen plek en kan slecht tegen overwoekering. Ik heb het met de instemming van de andere medewerkers in mijn eigen tuin 'in de nursery' gezet. Nadat de plant weer zover was aangeslagen om terug geplaatst te worden heb ik dat gedaan. Maar ik heb er ook zelf een stek van gehouden en die is in mijn kruidentuin wel aangegaan, maar leed ook een kommervol bestaan, omdat het door andere muntsoorten verdrongen werd, als ik  er even niet goed op lette. Het komt in het voorjaar wat later te voorschijn dan andere munt en zo wordt het ongemerkt onderdrukt. Voor je het weet is deze smakelijke soort verdwenen. Daarom heb ik een grote plastic bloempot genomen, gevuld met aarde en daar een stuk uitloper ingestopt, zodat het in vrijheid uit kon groeien. Dat is ook goed gelukt. De pot moest vanmorgen verplaatst worden naar een plek waar het wat decoratiever zou staan. Maar de plant had een uitloper gevormd over de rand van de pot heen naar de grond en hij had zichzelf op die manier afgelegd.
We genieten elke middag van gezonde verse munt thee met ook een takje pepermunt erdoor. Twee keer een mok van 250 ml. 's Avonds drinken we dat niet, omdat het vochtafvoer stimuleert. Maar elk mens is ook weer niet hetzelfde. Op dat tijdstip van de dag drinken we wel rooibos- of hibiscusthee, met cayennepeper. Blaasontsteking was nogal eens een plaag. Eén keer moest ik zelfs een kuur van de dokter ervoor innemen.  Gelukkig kreeg ik het inzicht door de ENE die  mensen graag en vaak in hun hart en - gedachten de juiste weg wijst. Als we er  maar om willen vragen en erop gaan letten. Samen met warme kleding heb ik ZO het ongemak goed van het lijf kunnen houden. 

Karnemelk

In drukkend warme dagen zoals deze, is de vraag naar karnemelk extra groot. Uit recent onderzoek is gebleken dat het een voortreffelijke dorstlesser is en voor de gezondheid van grote waarde. Een paar dagen terug las ik er een artikel over. Toen ik in de nacht daaropvolgend, de slaap niet vatten kon vanwege de warmte en me ook nog eens niet lekker voelde, heb ik de proef op de som genomen, door een halve mok koude boeren karnemelk rustig op te drinken. Terug in bed voelde ik me een stuk beter. Voor ik in diepe slaap viel heb ik eerst nog even heerlijk positief liggen denken. Morgen hopen we weer een kruud- of melkmoes maaltijd te koken, met karnemelk en Myrrhis in de hoofrol.

Etherische oliën uit Myrrhis odorata

Aromatische, essentiële, etherische geuren. Allemaal benamingen voor welbevinding die via de neus tot ons komt. Heel belangrijk. Het geeft niet alleen een gevoel van verrukkingen,  het verhoogt ongemerkt de weerstand tegen ziektes. Het slaat virussen neer en ontneemt ze een stuk van hun macht over je. Ook Myrrhis oftewel roomse kervel bezit een heerlijk aroma. Ik ga dan ook niet verder met oude bladeren op de mesthoop te gooien, maar ik zet ze eerst een poosje in huis op een vaas met water. Wrijf ze af en toe tussen mijn handen. Het ruikt lekker. Een heel goed artikel hierover heb ik gevonden achter de volgende link.

Myrrhisblad verjongen.

Van de vakantieplannen die de familie gemaakt heeft komt niets terecht. De één zou naar dit buitenland gaan en de ander naar hetzelfde Oost-Europa land, maar op een andere tijd. Uit drie verschillende landen Canada, Israël en Schotland, zouden ze naar ons toekomen. Het gaat allemaal niet door. De vakantie periode blijft voor ons ongewenst rustig. Zelf kunnen we er ook niet op uit voor langer dan één dag. Dus rest ons niet anders dan hard aan het werk te gaan in huis en tuin en tussen door een mooi boek te lezen.

Vanmorgen bedacht ik al snoeiend aan het Myrrhisblad om het jonge kruid, wat weer uit zal gaan lopen, maar te gaan verkopen, voordat het te rijp wordt. Er moet telkens te veel van weggegooid worden. Het is jammer om dat allemaal op de composthoop te zien liggen. Ik zou er graag een goed doel mee dienen. Veel gaat het niet opbrengen, maar elk klein beetje kan één grote maken. We hebben veel lijden en honger gezien in de wereld. We beseffen, we zijn dankbaar en verbaasd dat we in een comfortabel hoekje van onze planeet geboren zijn om er te mogen leven. 

Eerst heb ik maar eens een twitteraccount aangemaakt. Handig om internationaal, korte berichtjes te vinden voor inspiratie. De Engelse benaming voor het kruid is; Sweet cicely in het Duits heet het: Sußdolde- of Myrrhenkerbel en in Frankrijk kun je terecht met Myrrhis odorata.

 

IJsselwandeling

Gisteren hebben we een heerlijke wandeling langs de IJssel gemaakt.

Tussen Zalk en De Zande. De IJssel is een prachtige rivier en de wandeling was erg mooi. De oever wordt op het ogenblik opgefleurd door veel  bloemen, met op de achtergrond het blauwe water, een schitterend plaatje. Schapen, geitjes. koeien en ijsjes, het was een geweldig uitje. 

Zalk is de plaats waar Klazien leefde, die veel wist van bloemen en kruiden en dat in boeken opgeschreven heeft. Ter ere van haar heb ik beloofd om thuis te trakteren op een recept uit één van haar boeken. Een gekookt ei met roomboter en fijn gesneden Myrrhis odorata. 

Wilde Bertram en Boeren wormkruid

 met toren van Zalk er bovenuit.

Meidoorntak met bessen

Wilde Bertram

Schapen 

Aardbei in de weck

Wecken uit nostalgische gevoelens, vind ik een leuke bezigheid. Vroeger zagen de kelders van de boerderijen er zo gezellig uit als de schappen vol met gevulde weckpotten stonden. Voor mijn moeder, grootmoeder en andere familie, waar ik op visite kwam, moest ik dan iets uit de kelder, uit de weck halen.

Het was een kwestie van even een pot open maken en in een pan verwarmen op het fornuis. Gaar was het al en de moeite van het wecken in het seizoen liet zich belonen. Maar wecken is ingewikkeld en ik heb er de materialen niet voor. Dus probeer ik het met  jampotjes.

Tussen de buien door hebben we de rijpe aardbeienoogst binnen gehaald vanmorgen.

Nu het weer regent kunnen we ze mooi in de potjes werken.

Eerst steriliseer ik opgespaarde leuke, lege glazen potjes, die een gave glasrand en - metalen deksel moeten hebben, door pot en deksel met water uit te koken of te dompelen in kokend water. Een gevaarlijk werkje. Ik haal ze uit de hete kokkelorum, met de steel van de juslepel, met behulp van een schone pannenlap om tegen te houden. Als ze weer vanuit het kokende water, op een schone droge doek gemanoeuvreerd zijn, gooi ik het hete water uit de pan. Er kan eventueel later nog iets mee schoongemaakt worden.  

De ontkroonde en gewassen aardbeien, doe ik met aanhangend water in de pan om heel even te koken. Zo kort mogelijk, maar ook weer niet tekort. De vrucht moet goed met het hete water in aanraking komen, maar mag van binnen nog wel koud zijn. 

Vanuit de ziedende pan vul ik dan met de juslepel, potje voor potje tot aan de rand. Even nog met een klaar gelegd stuk keukenpapier de rand voorzichtig afvegen en dan meteen de deksel er stevig opdraaien. Op de kop laat ik de potjes een poosje afkoelen. De aardbeien blijven op die manier het mooist voor latere consumptie. Acht potjes staan nu af te koelen voor een fruithapje in de komende winter. Op die manier kunnen we in de winter nog genieten van een beschuitje met aardbeien. De potjes moeten vooral de eerste tijd, regelmatig gecontroleerd worden op open springen.  De vruchten conserveer ik zonder suiker. Als het potje geopend wordt voor consumptie, gaat er wat honing naar smaak bij. Een poosje van te voren zoetstof toevoegen aan het fruit, als dat nodig is en even laten intrekken. Het fruit neemt de zoete smaak heel snel aan. Als we na verloop van tijd zin hebben in aardbeienjam, kunnen we alsnog één of meerdere potjes openmaken en er jam van brouwen. Myrrhis toevoegen, om de inmaak zoeter en zachter te maken kan, maar de smaak was zo voortreffelijk deze keer, dat die toevoeging achterwege kon blijven.

 

Rode bessenoogst

Vandaag hebben we tussen de stortbuien door, de rode bessen van de struiken geplukt en tot bessensap verwerkt. Na het wassen heb ik de bessen even gekookt met een paar flinke takken Myrrhis. 

Door Myrrhis mee te koken, geeft het kruid de eigen zoetstoffen af, waardoor aan een zuur gerecht,  minder suiker toegevoegd hoeft te worden. De smaak wordt dan zachter. Na het koken kunnen de groene bladeren gemakkelijk verwijderd worden. 

Ter opheldering; Myrrhis odorata is de prachtige Latijnse naam voor Roomse kervel. 

Het begrip 'rooms' voor planten wil zeggen, dat er aan de originele plant door alle tijden heen niets is gewijzigd bv. door veredeling. Een smakelijk recept voor rode bessen is: Besjes gort of Watergruel. 

In een blog van een tijdje geleden heb ik het recept opgeschreven. Hier de link