Gedroogd Myrrhisblad als delicatesse.

 Opvallend lekker proefde de gedroogde Myrrhis odorata op een eitje, die ik vanmiddag gebakken had voor de lunch.
Het verse kruid staat erom bekend dat het smaak geeft aan gekookte of gebakken eieren evenals een lik roomboter. Maar vers blad heb ik nog niet en daarom behelp ik me met gedroogd kruid. Een paar jaar geleden had ik Myrrhis bladeren geoogst in het voorjaar. Het was de eerste oogst en die levert ook het beste blad. Het kruid groeit altijd in overvloed, dus ik had genoeg om te laten drogen in bosjes in de buitenlucht. Toen het goed droog was heb ik het in een zeef gedaan en door de gaatjes gewreven. Een hele kom vol van het pulverige groene goedje was het resultaat. Ik doe er al een paar jaar mee en het is nog steeds mooi groen van kleur en het is smakelijk in gerechten. Vooral in groente spread en pesto. Myrrhis heeft een behoorlijke anijssmaak en dus gebruik in het in allerlei gerechten waar anijszaad in gebruikt kan worden

.  

Daslook, Sedum en aardpeer in het noodpakket

Nu de sneeuw van vorige week helemaal is weg gedooid, wordt er iets zichtbaar van de aanstaande lentetuin. 
Kleine sprietjes daslook (Allium ursinum) komen al weer te voorschijn. Is daslook gezond? Lees hier.
De planten groeien onder de beuken heg en onder een rododendron struik. Op zeer arme grond dus. Een beetje kalk heb ik er afgelopen herfst wel overheen gestrooid.
Daslookblad lijkt veel op het lelietje van dalen en dat is een welriekende maar enigszins giftige plant, die pas tevoorschijn komt, als de daslook al weer aan het verdwijnen is. Opletten en ruiken is in die tijd dus geboden. De daslook ruikt naar knoflook en is net zo gezond, maar zonder de hinderlijke geur achteraf uit de mond. 
De hele winter, hebben we kunnen oogsten van Tripmadam (Sedum reflexum)
Een gezonde vetplant, waarvan gezegd wordt dat die goed werkt tegen hoge bloeddruk en aderverkalking.
We hebben nog aardperen om in geval van nood te kunnen oogsten. Deze knollen kunnen rauw gegeten worden. Lekker is wat anders vind ik, maar gezond zijn ze wel. 
Een lieve vriendin reageerde helemaal geschokt nadat ze me vertelde over haar noodpakket en ik zei dat ik me niet druk maak met gehamster. Voor nood heb ik altijd drie maal vijf liter drinkwater in voorraad. Ze dacht in een nood toestand dan op waxinelichtjes iets warm te kunnen maken. Nou ja, dat is wel vindingrijk, maar aardpeerknollen kun je dus gewoon rauw eten. Schoonwassen doen we met regenwater uit de regenton.
 

 

Tripmadam

Anasmunt die ik binnen in een pot op de vensterbank gezet heb om de winterkou te trotseren. 

Iets lekkers maken, dat bijdraagt aan de gezondheid

 is een grote uitdaging.
De hele dag heeft het geplensregend hier. Hond uitlaten moest gewoon  onder de paraplu gebeuren. Er was geen droog moment. 
Voor een teug frisse lucht loop ik, ondanks de regen, regelmatig even over het tuinpad de tuin in om diep adem te halen.
Even kijken hoe de gewassen er bijstaan. 
Myrrhis odorata staat er voor deze tijd van het jaar volop en fris bij. Evenals de meeste andere kruiden. Vooral ananasmunt, groen met een wit randje, is nog steeds een plaatje om te zien. Daar kan prima muntthee van getrokken worden. 
Binnen, in de keuken heb ik nu maar een chocoladegoedje in elkaar geflanst. De sinterklaastijd is daar geschikt voor. 
Ik kon een niet beter en gemakkelijker recept, dat ook nog smaakt en wat gezondheid afgeeft,  bedenken dan Arretjescake.
Volgens dit recept heb ik de snoeperij gemaakt, maar wel een beetje aangepast. 
De hoeveelheid cacao leek me veel te veel. Dus is dat 75 gram geworden.
Er is iets meer volkorenbiscuit (hier zit iets suiker in) doorgegaan, anders bleef er weer een kliekje over. De basterdsuiker heb ik vervangen door twee theelepels stevia, een natuurlijke gezonde zoetstof, die iets van 10 keer zo zoet is als suiker. Een zakje vanillesuiker en een flinke eetlepel zure room, zijn er ook nog doorgegaan. De smaak van stevia is niet zoals die van suiker, maar voor de gezondheid moet een mens wel eens een compromis sluiten. In een chocolade product valt de smaak van stevia niet zo op.

Over cacao en roomboter kun je je afvragen: Hoe gezond zijn die ingrediënten nu eigenlijk? 

Myrrhis 19 november

Andijvie

Pesto met (on)kruiden

De laatste kruiden uit de tuin nemen we nog even te baat om verse pesto te maken.De smaak is minder dan aan het begin in de volle groei.
Er is nog wat redelijk Myrrhisblad te vinden, citroenmelisse in overvloed en diverse muntsoorten, waaraan nog goede blaadjes te vinden zijn.
Zevenblad is een uitstekende plant om pesto van te maken.
In de regel wordt dit gewas onkruid genoemd, maar dat is het niet.
Dankbaarheid voor dit 'tuinmansverdriet' zou op zijn plaats zijn. Wij proberen het weg te wieden, maar helemaal uitroeien lukt nooit. Gelukkig maar.
Het is de wijsheid van de Schepper, die dit erg gezonde kruid voor ons geschapen - en aan ons gegeven heeft.
Hij heeft het zo gemaakt, dat bij het wieden de ondergrondse wortelstokjes afbreken en uit wat niet weggetrokken is gaat weer een nieuwe plant groeien. 
Verder doe ik nog wat basilicum in de pesto, wat ik dan nu in een groentezaak koop.
We hebben deze zomer heerlijk geurig, rood basielkruid in de tuin gehad, maar dat is nu op.

Een goed pesto recept is vast wel ergens op internet te vinden.
Ik mix een handje vol van die kruiden in de hakmolen van de staafmixer, met een teentje knoflook en ongeveer 30 gram walnoten of cashewnoten, of een mix daarvan. Parmesaanse kaas ongeveer 25 gram. Ook olijfolie en peper.

Zout, als dat nodig is, want er zit ook al kaas door. Als ik geen parmesaanse kaas in huis heb, rasp ik er gewone kaas door.

Zevenblad

Citroenmelisse
De blaadjes worden al oud.

De oogst van Vitelotte Noir

staat ons nog te wachten.
Een jaar of zes geleden kregen we, een in een emmer gepote pol van deze aardappelen.
Een familielid, die twee maanden wegging, vroeg ons voor de plant te zorgen.
Omdat ik zag dat de aardappels veel te nat waren in die emmer heb ik ze zonder bedenken  over gepoot in onze tuin.
Gewoon een gat gegraven dat diep genoeg was en de knolletjes voorzichtig overgezet.
Ze groeiden verder als een tierelier en we genoten van de groei en van de bloei. 

Halverwege september hebben we ze geoogst. Er kwamen diep paarse- tot zwarte langwerpige knolletjes naar boven. Het onderscheid tussen de bolletjes en de zwarte grond was moeilijk te zien.
We haalden een aardig aantal aardappeltjes uit de grond, die we van plan waren aan de eigenaar terug te geven, maar die wilde ze niet aannemen.
Dus hebben we de helft maar zelf opgegeten en de andere helft laten kiemen en halverwege april in de grond gepoot. 
Dat poten had eigenlijk niet gehoeven, maar weet dat maar eens.
Deze aardappel is anders dan andere aardappels. Ze vermeerdert zich met kleine knolletjes langs lange wortelstokken, die horizontaal onder de grond door kruipen. Een nogal invasieve plant. 
Elk voorjaar komen ze trouw weer boven de grond en ze gaan maar dapper door, met in beslag nemen van de tuin.
Bij het oogsten blijven er ongezien, wortelstokken met knollen achter en die gaan weer nieuwe planten vormen.
Blijkbaar zijn ze resistent tegen aardappelmoeheid, waarvoor de gangbare consumptie aardappels gevoelig zijn en daarom elk jaar een andere plek nodig hebben. Pas na het derde jaar kunnen ze weer op een eerdere plek verbouwd worden.
Vitelotte noir of truffelaardappel, behoort tot de vergeten consumptie gewassen. Het is een Franse aardappel, die gezond is door het paarse pigment en culinair hoog op de lijst staat.

 

Van Myrrhis en zevenblad naar pesto.

 De tuinplanten zijn een beetje op hun retour. Zoals het boomblad nu aan het verkleuren is, zo ook de kruiden.
Vooral de Myrrhis wordt voor een groot deel geel en bruin. Die blaadjes knip ik maar weg. Het snoeisel laat ik op de grond liggen om te composteren.
Toch komen er nog steeds jonge scheuten te voorschijn. Aan de krappe kant voor een maaltijd, daarom heb ik aangevuld met gedroogde en fijn gewreven kruiden van de wintervoorraad, want we houden van een volle groene maaltijdbrij. 
Andere kruiden  waarvan alleen de toppen nog prima te oogsten zijn is: Citroenmelisse, zevenblad, kruizemunt, pepermunt, wittemunt en ananasmunt.
 
Er staat nog mooie rode basilicum in de tuin, die ik binnenkort in een pesto wil gebruiken. 
Vandaag heb ik ook een eenvoudige pesto gemaakt van de Myrrhis met een paar blaadjes van al die andere kruiden en zevenblad, met groene basilicum, volgens ongeveer dit recept, met eigen aanpassingen.
In pesto kan heel goed het gezonde (on)kruid; zevenblad verwerkt worden.

 

Boomspinazie (Chenopodium Giganteum)

 Is een vergeten groente.
Ooit zag ik een stekje, te koop staan in een kasteeltuin. Het plantje zag er zo mooi uit. Groen met een mooi rood bladhoofdje, ik was er helemaal weg van.
Juist liep er een vrijwillige tuinman in de buurt. 'Wat hebt u hier dan voor moois' vroeg ik hem. 'Dat is een stekje van een boomspinazie', kreeg ik ten antwoord. Een 'vergeten' groentesoort en prima te eten. Anders dan bv aardpeer, waar je buikpijn van krijgt.
Nou, ik was het met hem eens dat aardpeer, hoewel super gezond, vanwege de inuline die de knol bevat, raar kan gaan rollen door je darmen. 
Het kleine boomspinazie plantje sloeg aan in onze tuin. Het stond erg mooi en het werd steeds mooier, naarmate het groter en groter op groeide, deed het zijn naam 'giganteum' alle eer aan. Echt een hele struik, met prachtige rode pluimen, waar zich heel veel zaad in ontwikkelde. Het jaar daarop kwamen door uitzaaiing overal kleine plantjes op.
Ik moest het gewoon weg wieden, om nog plek over te houden voor andere gewassen.
Van de bladeren heb ik, met de gedachte aan spinazie maar een portie gewokt, met een uitje en knoflook. Het smaakte al heel goed.
Een beter recept moet ik nog ontwikkelen. 
Boomspinazie vermenigvuldigt zich in onze tuin door permacultuur.
De plant zaait zich vanzelf uit. Heel gemakkelijk. 

Boomspinazie al een beetje in herfststemming,
het mooie is er al af.

Het regent en de zon schijnt in de tuin