Vanmorgen had ik me voorgenomen weer eens flink aan de slag te gaan in de tuin. Na een verfrissend drankje binnen, kwam ik weer buiten om verder te gaan. Het viel me op dat het zonlicht heel anders was dan toen ik naar binnen ging. Het eerste wat ik dacht en ook tegen mijn man zei was: " De kleur van het zonlicht is alsof er onweer op komst is, zoals de zon schijnt in de avond, met dat mooie zachte licht".
Ik stond nog even met verbazing te kijken, toen ik een scherpe brandlucht rook. Van ons beschutte terras stapte ik de tuin in en oh vreselijk, daar zag ik het, dikke rookwolken kwamen achter de bomen van de oostelijke horizon vandaan en schoven voor de zon. Ik zag mijn angst voor bosbrand, na lange droogte, bewaarheid worden.
De natuurbrand is uitgebroken tijdens een oefening, op het terrein van legerplaats Oldebroek.
Onthutsend waren de films en foto's die we later op de dag toegestuurd kregen.
Ik waag me altijd graag ver in de bossen, maar niet als het langdurig droog is. Als de hens erin schiet, hoe kom je dan zo gauw in de veilige wereld terug.
Tien voor één kregen we de eerste rookalarm melding via de telefoon. Beetje laat dus. Tien voor vier kwam het tweede alarmsignaal.
Het was minder gezond vandaag om iets te ondernemen in de buitenlucht hier in de omgeving, toch heb ik gewoon doorgewerkt.
Van de nood heb ik een deugd gemaakt en geprofiteerd van het mooie zonlicht, dat door het rookgordijn op de planten viel.
Myrrhis heeft de eerste witte bloeischermen ontwikkeld en ook de mooie driekleur viooltjes straalden in de versluierde zonnestralen. De beide odorata's dus. (Myrrhis odorata en Viola odorata) En dan nog de sering die voor de eerste keer bloeit.
 |
| Driekleur viool |
 |
| Myrrhis in bloei |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten