Van de droge tuin naar de prachtig bloeiende heide

De heerlijke zomer neigt weer naar het einde. Kruiden in de tuin zijn verdroogd en van Myrrhis odorata is niets meer over. Na de regenbuien van de laatste uren en als er zo af en toe nog een bui gaat vallen, zal de groei er wel weer inkomen. Het enige wat er nu oogstbaar is, zijn tomaten en boomspinazie (Chenopodium gigantum) . Een plant die in ons bezit kwam door aankoop van een stekje uit de tuin van kasteel de Cannenburg in Vaassen.
Deze vergeten groente is het lekkerst om rauw te eten, als de plant nog jong is, door salades of, zoals ik vaak doe, door smoothie. Gisteren heb ik nog een smoothie gemaakt van het blad van de plant met een avocado en een banaan, maar voor het lekkere was het blad al iets te vezelig. Gekookt is het nog goed bruikbaar en gezond. De laatste tijd stoom ik de groente, als het kan in een vergiet, boven op de pan met aardappels. Afgesloten met de pannendeksel. Zout moet dan wel op het eigen bord geregeld worden.
Zo blijft ook de calium, die in water oplost behouden. 

We werden een week geleden opgeschrikt door een bericht na bloedonderzoek, dat één van ons zou lijden aan calium tekort. Bij een tweede test bleek dat gelukkig niet waar. Maar wij hadden onze les geleerd en nu stomen de groente we zoveel mogelijk.
Met het heerlijke zonnige weer, toeren we nogal eens met de fiets over de prachtig bloeiende heidevelden. Jammer is dat hier en daar het heidehaantje toegeslagen heeft, zichtbaar in grote plekken met bruine struiken. Er is ook hinderlijk veel opslag van de grove den. Als daar niet binnen heel korte tijd iets aan gedaan wordt nemen de dennen de overhand en is het gedaan met de heide. Hier op de Noord-Veluwe komen drie van de vier soorten heide voor. De Calluna, die nu zo mooi bloeit, de Erica of dopheide en de kraaiheide, mijn favoriet, vanwege de heerlijke geur.

Droge hitte heerlijk bij de airco?

Iedereen weet het, dat we nog nooit zo'n hete zomer beleefd hebben als nu.
Persoonlijk hou ik wel van warmte en ik kan er goed tegen, maar op een gegeven moment kreeg mijn gezondheid toch een flinke opdoffer, van al dat over de grens heengaan, met de gedachte: dat moet je maar aankunnen.
Op een hete dag had ik een afspraak met de huisarts. Ze verwees me door naar de polikliniek.
Een dag of tien later zat ik op de poli van het ziekenhuis.
De temperatuur was die dag weer buitengewoon zomers.
Ik had een bepaald 'vertil' probleem en dat hebben ze prima kunnen verhelpen. Ik kreeg ook goed advies en goede tijdelijke middelen.
De wachttijd was behoorlijk lang, wel ongeveer drie kwartier.
Mijn man vergezelde me en we vonden dat het er heerlijk uit te houden was bij de airco.
We waren dun gekleed in de auto gestapt en verder geen kledingstukken meegenomen. We werden kil.
De volgende dag begon het hoesten. Het verergerde de dagen daarop.
We zijn verschrikkelijk aan het blaffen geweest met longen vol slijm. Nu is het gelukkig helemaal over, maar we hebben onze les geleerd. Een extra jasje meenemen als ergens airco aan staat.
En niet meer volle gieters water tillen, zeker niet als het zo heet is. 
De tuin komt nu te kort, wat water betreft.
Myrrhis Odorata staat er nog wel goed bij, maar is niet fris en fruitig. 
Koningskaarsen (Verbascum thapsis)hebben we dit jaar alle ruimte gegeven, het is bijna een oerwoud geworden. 
Ze zijn goed inzetbaar tegen storing van de luchtwegen. 
We hadden ze zelf kunnen gebruiken tegen onze hoestbuien.
Een grapjas vertelde ons ook nog dat je de bladeren kunt nemen in plaats van toiletpapier. We hebben het niet uitgeprobeerd.