Gast op Ampies Berg.

De meeste gasten vinden deze bijzondere tuin, heel mooi. Eén briljant ingerichte bloemenzee met struiken en bomen. Een grote bolvormig geknipte Eucaliptus staat te geuren bij de trap naar de berg. Muggen hebben een hekel aan de geur die deze plant afgeeft. Klaterende watervallen en vijvers met vissen, vooral karpers, complementeren het plaatje. Het is een verademing om hier even te genieten van al die prachtige kleuren en geuren. Vooral de witte bloemenrand, die rondom de 'Berg' aangelegd is, ruikt heerlijk. De tuin is in terrassen opgebouwd. De trappen zijn zodanig aangelegd dat ze gemakkelijk te beklimmen zijn, ook voor niet al te gemakkelijke lopers. Gelijkvloerse - en rolstoel toegankelijke terrassen, met overzicht over al dat moois, zijn er voldoende. Uitgerust met goede tuinstoelen, kunnen de gasten heerlijk genieten, al kijkend over de tuin, die een onwerkelijk mooie aanbik geeft. Er is geen koffie of thee meer te verkrijgen, sinds de corona periode en geen sanitaire mogelijkheid meer, zonder vragen. De entree is €5,00 pp. Adres verlengde vaarbekerweg. 't Harde. Meer infomatie op de website. http://www.ampiesberg.nl/

Iets ontdekken over Opa?

We zijn druk om de gewassen een beetje nat te houden. De regenput is nog steeds niet helemaal leeg, maar het schiet wel op. 

De meeste gewassen zijn aan het rijpen en dan is water niet meer zo heel erg nodig. 

Haver is rijp om te oogsten, boekweit ziet er prachtig uit, met witte bloemen op rode stelen. De driekante zaden hangen al dan niet rijp aan de planten. 

Een deel van beide granen gaan we oogsten om volgend jaar weer uit te zaaien, het andere deel is voor de vogels. 
Weggaan voor vakantie laten we maar aan de familieleden over, die nu weer verre reizen maken met eigen auto's, om te diepzee duiken, te snorkelen. Prachtige vissen zwemmen er voor de camera's.  Maar we zien ze ook genieten van bergwandelingen langs spectaculaire watervallen. Geweldig mooi allemaal.
De afgelopen twee jaren ontdekten we dat er heel veel moois in eigen omgeving te bekijken valt om ervan te genieten. Nu zijn de uitgestrekte heidevelden aan het paars kleuren. Er lopen mooie fiets- en wandelpaden doorheen. Zaterdags in vakantie tijd is er een grote druk bezochte boekenmarkt, net voor de binnenkomst in het dorp Elspeet, aan de Schapendrift.  

We kunnen het niet laten om steeds weer een voor ons interessant boek aan te kopen. Kost maar één euro denken we dan, maar ondertussen is onze boekenkast nog steeds niet van elastiek. We vonden een boek van iemand die het overlijden van mijn betovergrootvader aangegeven heeft in 1867. Zijn handtekening staat dus op de akte. 

De titel van het boek is: 

Eenige brieven van den Weleerwaarde Heer Elias Fransen, geschreven aan een familie uit Amerika. 

De andere heet: 

Een schat in aarden vaten. 

Eveneens een boek waaruit ik hoop meer te kunnen ontdekken over het leven van mijn familie in de voor-vorige eeuw.

We kregen ook een mooi blad in handen gedrukt, waar we ons misschien op gaan abonneren. Zoiets moois beleef je niet als je een eind van huis gaat.

Handtekening van Elias.
Met twee punten achter de E. Typisch voor die tijd

De naaste buurmannen deden volgens de gewoonte aangifte van een ovl. Elias woonde op wat nu Woudweg 1 is te Teuge. 

Op Veluwse paden

Kraaiheide met bessen

 Met dit mooie zomerweer zijn we veel buiten. Fietsen,  wandelen en werken in de tuin. Op het ogenblik kleurt de heide weer mooi paars, vanwege de bloeiende struikheide (Calluna) Maar ook de fris groene kraaiheide met zwarte bessen is een streling voor het oog, daarbij ruikt het heerlijk. Diep inademen doet de longen goed en vandaaruit doorstroomt het de algehele conditie, naar lichaam en geest.
Zaterdag fietsten we over de Stakenbergweg naar Elspeet. De route gaat door en langs grote heidevelden. Ergens linksaf fietsten we over de Schapendrift, die klimmend en dalend dwars door de heide loopt. Een schitterende tocht, door die grote paarse velden met erboven een blauwe hemel met witte wolken.  Aan het einde van het pad, bij Elspeet, was een prachtige en gezellige 'Veluwse boekenmarkt' met boeken die bedoeld zijn om het leven zin te geven.  Komende zaterdagen 6 en 13 augustus, wordt er weer een dergelijke markt georganiseerd.
Uitjes zijn leuk, maar er moet ook hard gewerkt worden. Aan het verwerken van de oogst, hebben we de handen vol. 

Heide bloei met rozenkransjes tussen het pijpenstro.

De afgelopen tijd heeft ons leven om diverse redenen nogal onder spanning gestaan. Als het één ging, kwam het ander. Ziekte? Ja, in één geval heel ernstig, maar die mocht wonderlijk genezen. In een ander geval is ook iemand boven verwachting hersteld en het herstel is nog steeds gaande. Het derde geval is een ouder persoon, die zelf verwacht dat er geen genezing meer volgen zal. We doen niet anders dan bidden en hopen voor haar en wensen dat ze nog een tijd bij ons mag blijven. 

Twitter

 We hebben kinderen en familie verspreid over de wereld. Om op een gemakkelijke manier wat contact te houden, was het in het verleden leuk om een twitteraccount te hebben. Een van de kinderen vroeg of ik die wilde openen. Dat heb ik gedaan op 6 maart 2009. Voor ons nam Twitter toen de plaats in van WhatsApp nu is. Wij hadden een open- en een gesloten account. Op de gesloten kant gaven we onze persoonlijke berichtjes door. Op de open algemene meest over de natuur en de bakkerij. Er was ruimte voor vier foto's en 120 karakters, spaties erbij ingerekend. Dat is nu uitgebreid naar 280, het dubbele dus.  Het was een leuke sport om in 120 tekens een heel verhaal te vertellen. Een mogelijkheid was en is nog steeds, om een lap tekst op foto's te schrijven en de achtergrond te vervagen of weg te halen. Zo kon en kun je het verhaal wat verruimen. De laatste tijd wordt het ook gebruikt om fact checkers te ontduiken.

Jaren heb ik met plezier anderen gevolgd, zelf tweets geschreven, geretweet enz. Sinds een paar jaar is het hele beeld van het Twitterlandschap veranderd. Leerzame account die ik volgde, zijn stil gevallen, Politieke berichten krijgen steeds meer de overhand. En het taalgebruik ... verschrikkelijk soms.
Uit onthutsing, heb ik een andere account aangemaakt, die er duidelijk over is dat het over kruiden en planten gaat. Met name over Myrrhis odorata. Het valt niet mee om nog echt interessante accounts te vinden om te volgen. De diversiteit en de ouderwetse gezelligheid schijnt sterk ingeboet te zijn op het eerder zo leuke Twitter.

https://twitter.com/Kervel6

Oliestel voor cadeau

Oliestellen blijken nog steeds een gewild artikel. Weinig mensen weten er nog mee om te gaan. Zelf moest ik het gebruik eerst ook leren. 

Mijn moeder had in de zomerdag als het te warm was om het fornuis te stoken in de keuken, geen andere mogelijkheid dan te koken op oliestellen. We woonden erg achteraf. Er waren nog geen nuts voorzieningen aangelegd in de boerderij.  Moeder had een stuk of vier van die stellen staan. Op schappen hoog boven het aanrecht, zodat ze er zelf nog bij kon, maar wij met onze kinderhandjes niet. En daar stond het eten dan heerlijk te pruttelen en te geuren.

Het gave driepitsstel dat ik heb, staat al jaren voor nostalgie boven op één van de aanrechtkastjes. Hoe ik eraan gekomen ben weet ik al niet meer.
Toen de energie crisis benoemd werd bedacht ik dat het apparaat nog wel eens te pas zou kunnen komen. Dus haalde ik het naar beneden en vulde het met lampenolie. Achteraf gezien hoorde ik, dat ik beter gezuiverde petroleum had kunnen nemen. Erg zou dat niet zijn, maar petroleum geeft iets meer warmte af dan lampenolie. Moeder gebruikte gewone petroleum, maar in deze meer keuzetijd is gezuiverde olie beter, vanwege de reuk.
 Na een half uur de lonten te laten intrekken met olie, kreeg ik de  vlammetjes erin. Ik heb er toen in een half uur, aardappels mee gaar gekookt.
We hebben zonnepanelen en we koken op inductie, voor ons zal het echt niet voordeliger uitpakken om op olie te koken. Het stel staat dus weer op de kast. 

Echter mijn verzamelwoede blijft toeslaan. Bij kringloop winkels die verkopen voor een goed doel, loop ik nog wel eens naar binnen om te snuffelen naar deze oliestelletjes. Ze zijn schaars, omdat meer mensen wakker zijn voor het feit dat er gebrek aan energie kan ontstaan, dan hebben ze toch iets om de pot op te koken. Pas vond ik bij zo'n snuffelsessie een mooi tweepitsstel. Vreselijk beroet en smerig en met nog maar korte lonten. Thuis heb ik eerst het ding spik &span gemaakt en toen maar eens aangestoken. Eén lont was nog net lang genoeg, de ander niet meer. Ja, en hoe kom je dan in deze tijd nog aan die ouderwetse katoenen pitten? Hier en daar en overal gevraagd, maar nee... nergens meer te krijgen. Tot ik op het idee kwam om in Harderwijk of Elburg mijn licht eens op te steken, bij een nostalgische huishoudelijke artikelen winkel van Eef en co. Eerst even een telefoontje eraan gewaagd en zowaar, daar kon ik ze kopen. https://www.eefenco.nl/   
Met dit complete stelletje ga ik een jong iemand blij maken, door het haar als cadeautje te geven. Ze wil er graag mee koken in de tuin. 

Daslook, Myrrhis, pastinaak en schorseneer

We zijn zo blij en dankbaar meten voor de zachte regen die vanmorgen naar beneden viel.

Na dagen van droogte eindelijk weer eens vruchtbaar vocht op de uitgedroogde akkertjes. Gelukkig hebben we een regenton en die hebben we dan ook flink aangesproken, zodat de bodem inzicht was. De eerdere zaaisels van peterselie, selderij en snijbiet zijn met een beetje bij gieten toch wel ontkiemd.

Vanmorgen, de gelegenheid maar gauw aangegrepen om verder te zaaien met pastinaak en schorseneren. Deze niet veel voorkomende groentes zijn bedoeld om in de herfst en de winter te eten. De grond moet voor het zaaien wel diep los gemaakt zijn, zodat de wortels zonder weerstand mooi recht naar beneden kunnen groeien. Weerstand  betekend vertakking van de wortels. 

Schorseneer is een minder gemakkelijk te schillen groentesoort, maar afgezien daarvan is het bijzonder lekker en gezond om te eten. 

witte rododendron in bloei,

boven de bloeiende Daslook en Myrrhis odorata, die inmiddels door de tuin verspreid is. Daslook en Myrrhis odorato snij/knip ik fijn om samen een lekkere salade van te maken. Aangemaakt met iets goede olie, mosterd, honing, citroen of een azijn met smaakje, dit goed mixen en het is heerlijk voor lunch of warme hap. Daslook heeft dezelfde gezondheidseigenschappen als knoflook, maar het geeft geen geur- of inwendige hinder. 

de eerste aardappelplantjes van het soort: Parel zijn bovengronds

nog een aardappelplantje

 steekt het kopje boven de grond.

Akelei

gele frambozen in bloei

Judaspenning

chocolademunt voor de thee.

 

In de Tuin is de lente begonnen

Het mooie weer van de laatste dagen is een verrassing. Wat komen er nu veel planten te voorschijn! Het park is prachtig door alle krokussen die al dagen in bloei staan. 

Het eerste Myrrhis blad komt weer uit de grond.

Dat is vroeg dit jaar. Ik had de pruimenboom, waaronder de Myrrhis staat, wat luchtiger gesnoeid deze winter. Nu valt er meer licht op de bodem. Onder dezelfde boom oogsten we nu al volop van daslook.

De boom aan de rand van de tuin wordt vaak bezocht door kleine vogels en ze gebruiken die als een soort springplank voor een bezoek aan de tuin. Een pimpelmezen paartje heeft hun nestkastje alweer teruggevonden. 

Maartsviooltje, maagdenpalm en blauwe druif sieren met hun blauw, de kale grond. Daar komen de vlinders alweer nectar en pollen vanaf halen. Een citroenvlindertje is steeds te snel om te kunnen vangen met de lens.
Een dagpauwoog, bleef iets beter zitten. Vanmiddag zag ik de kleine vos, die had minder haast en liet zich volledig portretteren. 

Maartsviooltje

Maagdenpalm

Park

Kleine Vos (Aglais urticae)

Dagpauwoog