Experiment met .....

Vandaag staat de eerste daslook in de bloei.
We hebben al veel van die blaadjes geoogst en als rauwkost gegeten.
Daslook is even gezond als knoflook en je adem gaat er niet van ruiken.
Hier het blog van april 2015.



Een experiment hen ik begonnen door wat kiemende aardappelogen diep uit te snijden en  verder te laten uitlopen om ze te zijner tijd te poten.
We gaan geen dure poters kopen. Vorig jaar is het helemaal niets geworden. Met het omspitten van het stukje grond, kwamen ze weer boven, als kleine uitgelopen knolletjes met lange spruitsels eraan. We gaan deze met de stukjes afgesneden, ontkiemde aardappels, herpoten en poten, om weer te proberen, of ze aangaan.

Het tweede experiment heb ik gedaan met hele boekweit zaden. Gekocht bij een gezondheidswinkel. Een aantal van die korrels heb ik geprobeerd te laten ontkiemen in een klein beetje water, op de bodem van een schaaltje en op kamertemperatuur. Ik wist niet of het lukken zou maar na een paar dagen zag ik aan de korrels hele kleine kiemen ontspruiten. Daarna heb ik nog een paar dagen afgewacht, bij elkaar duurde het bijna een week, voor ik de spruiten lang genoeg achtte om te poten. Gisteravond heb ik wat potgrond in een pot gedaan, met wat scherp zand, omdat ik weet dat het spul van schrale grond en van warmte houdt.
Liefst met een scheutje as. Vroeger werd het gezaaid op asresten.
De grond in de pot is vannacht opgewarmd op de vloer van de badkamer. Het ontkiemde zaad heb ik vanmorgen op die grond gelegd en wat aangedrukt, zodat de kiemen goed vat kunnen krijgen op de aarde. Daarna een plastic zak tegen het verdampen van het water. Even opletten, het mag niet uitdrogen. Het gewas, als het allemaal goed gaat en rijp wordt in de tuin is voor de sier en voor bijen en vlinders, als het bloeit.

Gewond.

raken is een risico van werken in je tuin.
Vanmiddag wilde ik nog even heftig aan het werk met de greep, om een stukje looptijm te ontgrassen. Op een rare manier kwam een stuk vel van de achterkant van mijn linkermiddelvinger tussen de bevestiging van het ijzer aan de steel. Na even doorgewerkt te hebben, bedacht ik dat ik toch beter eerst de wond kon reinigen en verbinden. Bloedend als een rund liep ik naar de badkamer. Onder stromend water spoelde ik het zand van de vinger en de beide handen. Met een prop toiletpapier probeerde ik het bloed te stelpen. Toen kwam er hulp opdagen, die een stuk hansaplast voor me afknipte. Voordat de pleister om de vinger gewonden werd, heb ik eerst nog even een paar druppels echinacea erop gedruppeld om  het bloeden te stollen en bacteriën geen kans te geven. Op het moment prikt het nog een beetje, maar op de pleister is geen spoortje bloed te vinden. 

Eerste plantje weer bovengronds

Het eerste piepjonge Myrrhis odorate plantje is weer boven de grond.
Fijn om door rauwkost te mengen.
Of fijn gesneden op een belegd broodje. Evenzo, daslook en bieslook, die al een poosje bovengronds staan, zijn als ingrediënten niet te versmaden in diverse gerechten. Alle drie planten zijn rijk voorzien van vitamine C en andere gezonde stoffen, die in de lente noodzakelijk zijn voor goede voeding.
Myrrhis groeit heel snel weer aan, zodat er tot in het late najaar, als het niet gevroren heeft, er van geoogst kan worden. In de herfst gaat de groei wel iets minder snel.

Kleine veldkers Cardamine hirsuta tussen Raaigras Lolium perenne

Weer een maaltje kleine veldkers geoogst. Deze keer niet uit onze schrale tuin, maar uit puike weilanden op de kleigrond.
Tussen het nog korte raaigras groeit op het ogenblik heel veel veldkers. Gezondheid ten top en iets meer smaak dan van onze zandgrondtuin.

De planten schieten al in de bloei en de stengels worden wat harder. De smaak verdwijnt dan langzamerhand.
Hoewel het kruid heel jong wel smaak heeft, is het toch geen wonder dat het in de vergetelheid geraakt is, bij de teelt van meer smakelijke 'moderne' groentes. Kleine veldkers is rijk aan vitamine C.
Bijen houden van de witte bloemetjes. Het is voor hen vroege voorjaarsvoedsel.

Kleine veldkers

is een vergeten groente. Het groeit welig in tuinen.Voordat het in de bloei schiet is dit kruid het lekkerst om te eten. Over een paar dagen moet er mest op onze tuin. Daarom heb ik vandaag maar een partijtje geoogst en er een salade van gemaakt.
Met een blikje zalm, wat olie en citroensap erdoor en wat slasaus.
Smakelijk en voedzaam.
Voor de stevige hap heb ik er zilvervliesrijst bij gekookt. Met daaroverheen een sausje van melk en het vocht uit het blikje zalm en dat gebonden met boekweitmeel. Op het eind nog een likje mosterd erdoor. Indien gewenst nog wat zout.
Melk kook ik, alleen als dat moet, met iets water op de bodem,

veldkers salade

tegen aanbranden. Melk halen we altijd via een melkdrive tap op de boerderij, voor €1,00 p.ltr. We vinden het afgeroomde homogeniseerde spul dat de supermarkt verkoopt, niet zo gezond en niet naar echte melk smaken.
Een boerderij met een melkdrive is door te zoeken op dat woord op internet te vinden.

Daslook of wilde knoflook Allium ursinum

Daslook komt boven
met link naar NdSaksisch  

Achterin de tuin heb ik een perk met daslook of boslook. Het is als bijna eerste voorjaarsplant te oogsten.  Dit knolgewas is even gezond als gewone knoflook, maar het mist de sterke en vaak als hinderlijk ervaren geur bij uitademen. Hoewel de reuk van knoflook goed te bestrijden is met het gelijktijdig, of direct erna eten van Myrrhis odorata of peterselie. Ik weet niet of er nog andere keukenkruiden zijn met een nivellerende werking op de uitademingsgeur van knoflook. Dat is iets wat ervaring en ondervinding moet leren.
Jaren geleden kreeg ik van de heemtuin beheerder in Kampen een aantal overbodige knolletjes uit de tuin aldaar. De heemtuin op de IJsselklei heeft vruchtbare grond en het gewas zou gemakkelijk groeien zonder er mest aan toe te voegen, maar hier is schraalhans de grondmeester, daarom bekalk ik het daslookbed wel in de loop van de maand november toch maar iets. Evenzo krijgen ze een lik mest mee, bij de bemesting van de overige planten. De plantjes hebben zich uitstekend uitgebreid, zien er vol en gezond uit en de smaak is excellent.
In een schaduwrijke hoek doet de daslook het goed.

Verwarring aan het eind van de groeitijd kan optreden met het giftige, maar later verschijnend lelietje van dalen.

Helleborus

Iets anders is het met de Helleborus. Deze giftige schaduw plant staat iets terzijde van de daslook al mooi te bloeien, maar vraagt juist om een sterke bemesting. Beide staan ze onder en iets opzij van een

 rododendronstruik.

Maaltijdsoep

Praktisch voor in een drukke tijd.
Afhankelijk van het aantal personen, maar ik heb 2 ltr gekookt. Dat was teveel voor 2 pers.  Het restant staat af te koelen in een pan zonder deksel, om zuur worden te voorkomen. Als het afgekoeld is gaat het de koelkast in. Zo hebben we morgen weer een soepje vooraf.
Verpakkingen met restjes die maar blijven staan in keukenkastjes moeten ook eens op.
Spliterwten (rest, leeggemaakt in de pan)
Vluggort (idem)
Boekweitzaadkorrels (ook gezond)
Linzen oranje (idem)
Zilvervliesrijst (idem)
Zout en water.
Alles alvast met een liter water op een laag vuur gezet.
Later de ingrediënten met een kortere kooktijd er bij gedaan:
Soepgehaktballetjes (uit de diepvries ontdooien).
Soepgroente  (uit diepvries idem)
Aardappels in stukjes.
Wortel (idem)
Knolselderij een stuk (idem) met het toefje frisse loof dat nog aan de knol zat.
Nog meer water erbij en misschien nog wat zout? Peper?
In de tuin gewerkt en daar vond in een heel lekker kruid.
De kleine veldkers. (Cardamine hirsuta) Een gezonde, medicinale, vergeten groente, met een fijne pittige smaak. De plantjes bloeien nog niet, daarom is de smaak nu optimaal. Ik heb er wat van geoogst. Gewassen en gesneden en dat door de warme soep op het bord gedaan, met een schep zure room.
Het tweede bord hebben we gemixt met een scheutje gezeefde tomaten uit een pakje en  ook weer naar keus, met zure room. Zo hadden we in een handomdraai twee soorten soep, zonder allerlei kunstmatige toevoegingen.