Tuin aan de slag

Wat hebben we genoten van sneeuw, ijs en de mooie witte wereld van vorige week.
Onder de dikke sneeuwlaag is het nieuwe lenteleven blijkbaar al aan de slag gegaan. Heel snel staan nu sneeuwklokjes en boerenkrokussen in bloei en mooi rechtop, alsof er geen zware last op hun tere stengeltjes gedrukt heeft.
Een zee van groen schiet weer uit de grond.

Water heel veel water

dat zal in ijs veranderen, als de weersverwachting uitkomt. En dat zal echt wel uitkomen. De regenton in de tuin, onder de afvoer van de regenpijp is tot de rand gevuld. We spoelen er nu in de winter, voornamelijk de wc mee door. Maar als de ton in een vat vol ijs verandert, houdt het op. 

Reset wandeling

 

Vandaag eindelijk wat meer energie om te genieten van ons werk en dingen om ons heen. Dat laatste weken ging dat werktuigelijk, vanwege  de zorgen om de patiënt in het ziekenhuis in Haifa. Het acute levensgevaar is geweken. Naar omstandigheden gaat het redelijk.  Er is nu een lange weg naar herstel te gaan. We voelen ons machteloos vanwege de afstand. Toch hebben we vanmiddag genoten van een wandeling door de bossen van landgoed Welna in de buurt van het Soerel. Een historische plek tussen Nunspeet en Epe. De oude handelsweg liep hier heel vroeger van Elburg, door de bossen over Vaassen, over de Hoofdstraat van Apeldoorn, om via de Arnhemseweg in Arnhem uit te komen. Het gedeelte bij het Soerel, heette en heet nog steeds: de "Pas op", vanwege struikroverij in het verre verleden. 

Vanmorgen voor het eerst sinds al die weken, wogen de zorgen iets lichter. Er drong weer wat van de schoonheid van de natuur en de eigen tuin, tot ons door. De mist en de vorst hadden die samen omgetoverd tot een wit plaatje. Op het keerpunt tussen vorst en dooi, gaat het laagje rijp zich uitzetten, tot intens wit, met vonkelende ijskristallen in de stralende zon. Altijd een mooi moment van korte duur.

Vossenbessen

Rambam ziekenhuis Haifa

Een aardige foto van de Middellandse zee, vanuit één van de vele ramen van het Rambam ziekenhuis in Haifa. Nee we zijn niet op vakantie geweest, integendeel. Een naast familielid, wonend en werkend in een dorpje in de buurt, kwam daar met zeer hoge prioriteit, in het 1000 bedden tellende universiteit ziekenhuis terecht. Het gaat nu weer een beetje de goede

Eindejaar dingen te doen.

Van de Kerstdagen hebben we volop genoten. Het prachtige weer nodigde uit tot mooie familie wandelingen. Een beetje uit elkaar, maar wel heel gezellig.
Er waren enkele "geliefden", die voor het eerst kennismaakten met de clan.  

Nu rijgen de dagen zich weer aan één zonder noemenswaardige gebeurtenissen. 
Niet dat het saai is. We bereiden ons voor op het jaareinde.  Inkopen doen in de zg. essentiële winkels. Vitamines inslaan bij de drogist. Behalve zeezout hebben we al onze gewenste producten kunnen kopen.  Gisteren waren we in een winkel, die op het moment alleen dierenproducten mag verkopen. Voor de hond moest er een rolleiband aangeschaft worden. In de winkel werd ons gewezen op het ontbrekende mondkapje. Die hadden we, onoplettend nog voor onze hals hangen. 'Er kan wel eens een boa op af komen'. Nou ja, een boa. Een boa is  een gevaarlijke slang. En dat in een dierenwinkel. Wat een treffende overeenkomst.

De kip en het ei

Altijd leuk om te weten waar je eitje vandaan komt. Als we eieren inkopen op de weekmarkt lijkt het ons leuk om te achterhalen wie de ijverige pluimveehouder is die het mogelijk maakt onze tafel te voorzien van een kippenei. Het woord weekmarkt

De morgen

De dag werd vanmorgen in een prachtige setting geboren. De hele zuidelijke hemel was vol van een zachte egaal, roodachtige gloed, waartegen de, nog in het duister van de nacht gehulde, kale takken, zwart afstaken. Wat kan een mens dan geraakt worden door die prachtige mystieke sfeer.