Blauwe maandag

zoals de derde maandag van januari wordt genoemd, ligt weer achter ons. Met de mooie temperaturen van de laatste twee dagen, komt de energie en de zin om weer eens flink te gaan wroeten in de tuin, weer terug.
De Kleine veldkers (Cardamine hirsuta) zie ik overal opkomen en zelfs al één die in bloei staat. Dit is een eetbare wilde plant, die ook nog eens lekker is. Germaanse volken schijnen het begrip lekker aangeduid te hebben met kresse. Mooie exemplaren doe ikzelf wel eens door salade of op een boterham met kaas bv. Het is gezond, beweerd men.
Winter postelein doet het ook goed. Mooi sierlijk blad, maar ik heb te weinig voor een maaltijd. We hebben het nooit gegeten, maar het kan wel. Zie Hier
Daslook komt ook weer boven de grond, met hele kleine groene spikkeltjes.
Wat Myrrhis odorata betreft, die zie ik nog niet, maar ik heb genoeg voorraad in gedroogde en bevroren vorm. Het gerecht, melk- of kruudmoes, eten we ook in de winter, met kruiden uit de diepvries. Het gedroogde kruid gaat in de thee of door gerechten met knoflook.
Vaak maak ik salade voor twee personen, van een
kwart komkommer in stukjes, aangemaakt met
yoghurt, kefir, of zure room,
zout, klein beetje
teentje knoflook, uitgeperst.
myrrhis gedroogd en fijn geknepen.
Lekker voor een gevuld broodje os op een boterham met kaas.

kleine veldkers 

Pompoenensoep met Myrrhis odorata

We kregen ineens zin in pittige pompoensoep. De groentes die we in eigen tuin verbouwen, vullen we vaak aan met wat er langs de weg aan geboden wordt. We maken daarvoor graag een extra rit. Deze keer moest ik, om aan onze smaak-zintuigen tegemoet te komen, de fiets op en vice versa een afstand van tegen de twaalf kilometer afleggen. Bij een heel bijzonder stalletje met zelf verbouwde groenten, heb ik een mooie oranje eetbare pompoen uitgezocht. Er waren nog een aantal courgettes en komkommers in voorraad, dus daar ook  maar elk één van gekocht. Op de terugweg kwam ik nog even langs een aanbieder van eieren. Daarvan  meegenomen tegen betaling uiteraard. Tot slot nog 5 liter geitenmelk bij een geitenboerderij gehaald. Helemaal afgeladen kwam ik weer thuis.
De meeste melk gaat op aan kefir, die we na het fermentatie proces, als hangop een poosje uit laten lekken. Zo krijgen we een smakelijk yoghurtachtig gerecht.

De eerste bloeiende plant

van dit seizoen is alweer een feit

Knoflook rauw eten zonder hinderlijke adem achteraf.

In de wintertijd is het wijs om goed voedsel te eten.
Rauwe knoflook is zo iets.
Iedereen weet het meestal wel, maar om de geur en de bittere smaak, zien we er vanaf.
Gemengd met Myrrhis Odorata, in de volksmond 'roomse kervel' genoemd, zijn deze problemen helemaal over.
Door van het verse of gedroogde kruid, een takje of een hoeveelheid tussen duim en wijsvinger, over een geperst teentje knoflook te strooien, valt het voedsel onmerkbaar in de ingewanden en geeft achteraf geen geurende adem.
Niet iedereen kan zomaar aan dit kruid komen, maar misschien is het ook voorzichtig te proberen met verse of gedroogde peterselie.

Sinaasappel/gemberjam

Van familie kreeg ik een aangebroken potje sinaasappel/gemberjam. Ze vonden de inhoud niet lekker. De pittige marmelade streelde echter wel onze tong. 

De ingrediënten bestonden uit 100% fruit van de allerbeste kwaliteit en er was geen suiker aan toegevoegd. Gisteren raakte het potje leeg. Ik besloot om het maar eens na te maken. Uit de ingrediënten vermelding op het etiket maakte ik mijn keus, met daaraan toegevoegd, wat ikzelf dacht dat lekker was. 

1. Sinaasappel. Een grote. Elke morgen eten we een sinaasappel op de nuchtere maag, voor het ontbijt. Dus heb ik daarvan de schillen ook verwerkt. Eerst flink gewassen. Het wit van die schillen heb ik op de snijplank, met een scherp schilmesje, zo veel mogelijk verwijderd en het oranje overblijfsel in dunne repen gesneden. Samen met de schil van de sinaasappel, die ik in zijn geheel  voor door de marmelade bestemd had. De schillen heb ik eerst even in kokend water gedompeld, in de hoop daarmee eventuele gifstoffen te verwijderen. 

2. Gember. Een fijngesneden half knolletje. van 3 cm. 

3. Appel. Een flinke Elstar. voor de pectine.

4. Kaneel. Een dessert lepel.

5. Vanillesuiker één zakje van 8 gram. (zou dat kleine beetje kwaad kunnen?)

6. Suiker een klein beetje of iets honing.  Stevia een halve theelepel kan evt. ook.

7. Citroensap van een halve citroen.

8. Kruidnagel. Klein snufje

9. Water bodempje.

Alles op een bordje gemixt, ook de in stukken gesneden sinaasappelparten.
 Met een bodempje water zachtjes aan de kook gebracht en 10 minuten door laten koken.

Op een koud bord - van tevoren in de diepvries doen - kan men de substantie testen op dikte. Doe een beetje op dat koude bord, houdt het een beetje schuin. Loopt het eraf dan is de jam nog te dun en moet dan nog verder gekookt worden. Maar het bleek na die 10 minuten kooktijd, goed van dikte te zijn. Tijdens het koken en daarna mogen er alleen houten of kunststof gereedschappen gebruikt worden, ivm afslappen.
De jam smaakt niet alleen heerlijk, maar we genieten ook van de lekkere kruidige geur, die in het huis is blijven hangen.

Rode bietenloof koken en eten.

Op de markt vroeg ik vanmorgen naar rode bieten. Die waren er. Vers geoogst, met fris loof. Thuis vroeg ik me af, of je dat kon koken en eten. Op internet vond ik een heerlijk recept:  http://plazilla.com/page/4295065160/rode-bieten-loof-is-heerlijk
Dat heb ik maar eens uit geprobeerd en het smaakte werkelijk heel lekker. Een takje  myrrhis odorata heb ik er fijngesneden en rauw in verwerkt.  Ook dat smaakte verrassend.

Het loof van 6 bieten is voldoende voor twee personen.

Levenslust komt weer boven.

De tuin komt weer helemaal tot leven.

Maartse violen zijn alweer bijna uitgebloeid.
Driekleurviolen (Viola tricolor) laten hun gezichtjes weer zien.
Myrrhis odorata steekt weer kleine pluimpjes boven de grond uit.
Helemaal achterin de tuin, delen ze het bed, ongevraagd met daslook.
Een beetje onhandig, want daslook (Allium ursinum) verdraagt geen mest en myrrhis heeft dat juist wel nodig.
Daslook is even gezond als knoflook, maar geeft na het consumeren geen hinderlijke ademgeur. Het bolgewasje is evenals Myrrhis odorata, één van de eerste vitamine bronnen in de natuur. Vooral vit. C.
Daslook groeit in bossen, als onderbegroeiing. Maar niet in bossen met een zandbodem, zoals hier op de Veluwe. Het is een schaduwplant. Wat dat betreft kan ze dus goed met myrrhis odorata huizen. Beiden  hebben ze graag wat schaduw en een beetje kalk en wat vocht in de bodem. Beiden hebben in de wilde natuur ook giftige dubbelgangers. Voor daslook is dat o.a. het lelietje van dalen en voor myrrhis, de dolle kervel  (Chaerophyllum temulum)  . Daarom is het niet aan te raden, de planten te plukken en te eten uit de wilde natuur. Allebei zijn ze wel te herkennen aan  een typische eigen geur, die de dubbelgangers dan weer niet hebben. Als men ze wat plet tussen de vingers, geeft Myrrhis een anijs- en daslook een knoflookgeur af.
Boven de 20 graden C, verliest daslook zijn smaak en verdwijnt weer. Myrrhis groeit bij die temperatuur lustig verder, en vormt grote varenachtige struiken.

Viola tricolor