Repatriëren

 Gisteren kwam de familie terug uit Israel. Na een succesvolle vlucht met El Al.
Een jaar geleden schreef ik er een blog over.
De dagtemperatuur ligt hier in Nederland een stuk lager, de nachten in Israel, ook bij de Middellandse zee zijn in deze tijd behoorlijk koud. Even - of zelfs kouder dan hier.
Succesvol, schreef ik, maar dat gaat niet helemaal op, wat de bagage betreft. Het waren vijf koffers, waarvan er vier van de band rolden. De vijfde bleef zoek.
Na het invullen van de nodige formulieren waren ze snel op weg naar de plaats van bestemming, hier in NL.
Oh ja, ze kregen vijf dagen quarantaine huisarrest. Mooi om even uit te rusten, maar het ontslaat hen niet van digitaal werken.
In tegenstelling  tot wat men denkt; niet iedereen uit Israel is gevaccineerd. Dat kan ook niet bij een zwakke gezondheid. Testen kan in hun geval ook niet anders, dan met speeksel.
Voor beide zaken hebben ze vrijstellingspassen.
Wat grieperigheid betreft zijn ze volkomen gezond. Ze moeten zich een beetje warm kleden, uit de tocht blijven en weer wennen aan de gure Hollandse wintertemperatuur. 

Een andere manier van leven

Nu krijgen we het gevoel dat we echt Kerstvakantie hebben. De winkelstraten zijn onwerkelijk leeg. Wel heel vervelend is het, dat je met deze koude niet eens een warm dekbed kunt kopen, bij het vertrouwde adres. Er komt een repatriërend kind met aanhang, terug uit een heerlijk warm land. Ik weet niet hoe ik die onder de warme wol moet brengen. Warme schoenen koop je ook even niet zo maar pasklaar via het internet. 
Vandaag hebben we de zorgen maar even aan de kant gezet en met het zonnige, maar koude weer, iets onder nul, ons ingezet voor een prachtige wandeling over het landgoed Tongeren. De natuur bleef de hele dag onder een laagje witte rijp bedolven. We waren niet de enige wandelaars. Dat was  gezellig. 

Petroleumstel

 De laatste tijd valt ons op dat er heel veel vraag is naar  petroleumstellen. Jaren heb ik een mooi compleet en schoon exemplaar op één van de keukenkastjes staan. Waarvoor? Dat vroeg ik me altijd af. Ik doe er eigenlijk nooit wat mee. 

Een dame vroeg mijn man, of hij eens voor haar uit wilde kijken, naar een petroleumstel. Zij wilde er graag mee leren koken, vanwege de duurte van de gangbare energie en ook omdat die bronnen zomaar weg kunnen vallen. Hij heeft haar gewezen op het enige éénpits stelletje dat nog in de winkel stond en €7.50 moest opbrengen. De winst die de winkel maakt is voor waterpompen in een Afrikaans land. Als ik het goed heb; Ethiopië. De vrouw kocht het dingetje, maar wilde er liever nog één bij en een grotere. 

Woensdagmiddag gingen we een middagje uit. Normaal verlenen we die service niet en dat wordt ook niet van ons verwacht, maar we kwamen voorbij drie kringloopwinkels. De eerste waar we even stopten om te vragen, had  juist drie exemplaren verkocht aan een de particuliere kringloopzaak, waar we als tweede even langs wilden lopen. We vinden het leuk om rond te kijken in dat soort winkels, maar dan moet het wel een goed doel dienen, als we wat kopen. Dus die winkel hebben we maar overgeslagen, ook omdat die stelletjes daar waarschijnlijk al verkocht waren.
Bij de derde zaak hadden we wat meer geluk. Een wilde uitstalling rond een oude boerderij, midden in een dorp, waar we wel eens voor  incomplete apparatuur kopen voor iets te repareren en waar we vaak en veel van die toestellen in alle maten hadden zien staan, meestal mild geprijsd. Eén vond ik er nog tussen oude spullen, een niet al te schone Beccon uit Doetinchem. Er zaten geen katoenen lonten meer in en het boven rooster om een pan op te zetten, was er ook niet meer. De prijs was er naar, daarom heb ik hem maar gekocht. Betalen gaat daar erg gemoedelijk, gewoon het gevraagde bedrag in de brievenbus doen, die onbeveiligd langs de drukke weg staat. Als er geen prijs wordt aangegeven, mag je zelf schatten. Met het idee in het achterhoofd: 'het is voor het goede doel',  zal mensen best wel inspireren tot offervaardigheid. Thuis heb ik het ding afgewassen en schoongepoetst. Nu ben ik er helemaal verliefd op. 

Vanmiddag bedacht ik om mijn eigen complete ecru driepits Haller toestel eens uit te proberen. Kookt dat nu werkelijk voordeliger? Ik kon het niet geloven.
Ik had in gedachte om een pan melkmoes te koken, met geweekte gort, rozijnen, rookworst en diepvries Myrrhis kruiden. ontdooid. Na het koken, werd de enigszins afgekoelde brij, verrijkt met ongeveer een halve liter karnemelk.
De tank had ik gevuld met 1/8ste liter lampenolie. Eerst kreeg ik geen vlam op de katoenen pit. Die moest eerst de olie nog opzuigen uit het reservoir naar boven. Na een half uurtje ging het wel. Ik heb de middelste pit aangestoken. Eerst moest er nog een geschikte pan gezocht worden. Pannen voor koken met inductie, durf ik niet te wagen aan dit soort vlammen. Het brouwsel was na een uur gaar en de olie was op. De pit ging heel flauw branden. Ik heb het lont naar beneden gedraaid en uitgeblazen. Of het voordeliger is dan de gewone energie, weet ik niet. Er moet ook rekening mee gehouden worden dat de andere twee pitten wel olie opgeslurpt hebben uit het reservoir, maar die is in de lonten blijven zitten en niet verbrand. In geval van uitval van de normale bronnen, is het zeker een goed alternatief, om met deze nostalgische apparaten te koken. Er moet dan wel voldoende olie aanwezig zijn, ook om aan te vullen.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Petroleumstel

Fermenteren, kool, knoflook

De kunst van het fermenteren probeer in me eigen te maken. In dit donkere jaargetijde, met nog eens wetten en regels, waardoor je niet erg veel bezigheden buitenshuis hebt, moet je eigenlijk jezelf een extra en leerzame taak te doen geven. Een paar weken geleden, gaf een kennis, mij een mooie  folder over het gebruik van zwarte knoflook , waarvan de inname, zoveel kan bijdragen tot  een optimale gezondheid. Niet alleen om ziektes te voorkomen, maar ook als er zich al iets naars in het lichaam gevormd heeft, kan volgens de folder, het innemen van zwarte look, heel nuttig zijn om verbetering te bewerkstelligen. De website met veel informatie over een goed voedingspatroon is: www.freedomofhealth.eu
Een potje met 60 zwarte look capsules heb ik vooreerst aangeschaft. Rond de €20. (Gezondheidswinkels en Roel Vital)
Tot onze kennis kwam, dat fermenteren, niet alleen van knoflook, maar ook van andere groentes, een gezond product oplevert. Zuurkool om te beginnen. De betere soort uit de groentewinkel vinden we altijd nogal zuur, die spoelen we eerst een beetje af. Maar loopt de voedingswaarde dan niet wat terug? Dus hebben we het maar eens geprobeerd om zelf zuurkool te maken.
Eerst met de knoflook en daarna met een spitskool aan de slag. Fijn snijden. In een schaal met zeezout erop (1,8- tot 2%), goed kneden tot het slinkt en onder eigen vocht staat. Een pot met een ring vullen tot bijna vol en dan een poosje laten staan. Hoelang dat is persoonlijk. Wij hebben het na een week al geprobeerd en dat was smakelijk. Moeder werkte met karnemelk. Daarvan heb ik een scheutje toegevoegd, maar dat durf ik  niet weer te doen. Met een scheutje (wijn)azijn ga ik het in de volgende ronde proberen. De Zwarte knoflook staat nu ook al een paar weken te fermenteren, maar of dat goed gaat komen moet ik nog afwachten. Het laatste waarmee we een experiment gedaan hebben was bloemkool stronk fermenteren als zuurkool. Dat is een echt heerlijke stamppot geworden. Op internet zijn veel goede aanwijzingen te vinden, over het fermenteren.

Huis in verval.

Ons dochtertje in Schotland heeft een bouwval aangekocht om er na een renovatie te gaan wonen. Een huis met één meter dikke muren. Zonder een enkele nuts voorziening. Maar op een benijdenswaardige mooie plek, erg afgelegen. Schuin ten noordoosten - en niet zo heel ver van Balmoral Castle. De streek kent de meeste uren zon van het hele Verenigd Koninkrijk.
Ze heeft nagedacht over

Vitelotte Noire (Solanum tuberosum)

 Dit jaar kregen ik het verzoek om te zorgen voor een pol donkerblauwe aardappels. De telers gingen op vakantie en voor de verzorging van de aardappels was het beter, dat ze ergens onder toezicht werden geplaatst, als bescherming tegen zon, weer en wind. Ik heb de opdracht met liefde aangenomen. Het leek me spannend om te doen. De pol zat in een grote emmer. Bij thuiskomst hebben we meteen een stukje grond omgewerkt om de aardappels voorzichtig in te planten. Ze waren aan de natte kant in de emmer en ze hadden te weinig ruimte. Water geven was verder deze zomer niet het probleem, vanwege het vele vocht dat rijkelijk uit de hemel stroomde. De oogst was goed, maar we hebben er niet zelf van gegeten. Het lijkt me leuk om ze als een smakelijk cadeau terug te schenken, voor vooral de kinderen. die dol zijn op de aardappel. Het schijnt een super gezonde aardappel te zijn. Op de website van 'De tuinen van weldadigheid' te Veenhuizen is uitgebreide informatie te vinden. Ze zijn er ook te koop. 

 

oogst

Boekweit akkertje

Dit voorjaar hebben we weer een akkertje aangelegd in eigen tuin. Het is één van de meest succesvolle gewassen geworden die we dit seizoen verbouwd hebben.
Eerst de witte bloemen. Ze werden veel bezocht door bijen en vlinders. Vorig jaar had ik met succes een poging gedaan, om het nostalgische, maar nog steeds o zo nuttige gewas eens te verbouwen. Dit voorjaar heb ik opnieuw boekweit ingezaaid, maar nu op een grotere akker. Eerst moest er diep omgespit worden en alles wat de lange penwortels in de weg kon zitten moet eruit gehaald worden. Met een grondboor, een schop en een greep, heb ik tot 50 cm diep de grond los gemaakt, en bevrijdt van obstakels. As uit de houtkachel heb ik volgens een ouderwetse aanwijzing door de niet bemeste rulle zandgrond gewerkt. In nogal diepe geultjes, om wat beter het vocht vast te houden, vanwege de droge grond, heb ik de voor gekiemde, driekante zaden, in dun nat toilet papier gevouwen en voorzichtig in de geulen gelegd, dicht gemaakt en van het nodige water voorzien. In een mum van tijd stonden de eerste uitspruitsels boven de grond. Nu begint de oogst te rijpen en de eerste donker bruine, driekante zaden zijn geoogst. Toch zijn er nog steeds overvloedig veel witte bloemen, waarop de bijen af en aan vliegen. 

Jeneverbes op de heide. De bessen zijn lekker en gezond om in de zuurkool 

te laten fermenteren. Zelf meng ik net na aankoop van 'zuurkool uit het vat' er een aantal bessen door en dit laat ik een aantal dagen in de koelkast of diepvries liggen om de smaak er door te laten trekken. Smaken moeten trouwen, zei men vroeger. Hieronder allemaal jonge groene bessen aan een jeneverstruik. Voor het gebruik in eten moeten bessen rijp zijn, dus donker bruin.