Sinaasappel/gemberjam

Van familie kreeg ik een aangebroken potje sinaasappel/gemberjam. Ze vonden de inhoud niet lekker. De pittige marmelade streelde echter wel onze tong. 

De ingrediënten bestonden uit 100% fruit van de allerbeste kwaliteit en er was geen suiker aan toegevoegd. Gisteren raakte het potje leeg. Ik besloot om het maar eens na te maken. Uit de ingrediënten vermelding op het etiket maakte ik mijn keus, met daaraan toegevoegd, wat ikzelf dacht dat lekker was. 

1. Sinaasappel. Een grote. Elke morgen eten we een sinaasappel op de nuchtere maag, voor het ontbijt. Dus heb ik daarvan de schillen ook verwerkt. Eerst flink gewassen. Het wit van die schillen heb ik op de snijplank, met een scherp schilmesje, zo veel mogelijk verwijderd en het oranje overblijfsel in dunne repen gesneden. Samen met de schil van de sinaasappel, die ik in zijn geheel  voor door de marmelade bestemd had. De schillen heb ik eerst even in kokend water gedompeld, in de hoop daarmee eventuele gifstoffen te verwijderen. 

2. Gember. Een fijngesneden half knolletje. van 3 cm. 

3. Appel. Een flinke Elstar. voor de pectine.

4. Kaneel. Een dessert lepel.

5. Vanillesuiker één zakje van 8 gram. (zou dat kleine beetje kwaad kunnen?)

6. Suiker een klein beetje of iets honing.  Stevia een halve theelepel kan evt. ook.

7. Citroensap van een halve citroen.

8. Kruidnagel. Klein snufje

9. Water bodempje.

Alles op een bordje gemixt, ook de in stukken gesneden sinaasappelparten.
 Met een bodempje water zachtjes aan de kook gebracht en 10 minuten door laten koken.

Op een koud bord - van tevoren in de diepvries doen - kan men de substantie testen op dikte. Doe een beetje op dat koude bord, houdt het een beetje schuin. Loopt het eraf dan is de jam nog te dun en moet dan nog verder gekookt worden. Maar het bleek na die 10 minuten kooktijd, goed van dikte te zijn. Tijdens het koken en daarna mogen er alleen houten of kunststof gereedschappen gebruikt worden, ivm afslappen.
De jam smaakt niet alleen heerlijk, maar we genieten ook van de lekkere kruidige geur, die in het huis is blijven hangen.

Rode bietenloof koken en eten.

Op de markt vroeg ik vanmorgen naar rode bieten. Die waren er. Vers geoogst, met fris loof. Thuis vroeg ik me af, of je dat kon koken en eten. Op internet vond ik een heerlijk recept:  http://plazilla.com/page/4295065160/rode-bieten-loof-is-heerlijk
Dat heb ik maar eens uit geprobeerd en het smaakte werkelijk heel lekker. Een takje  myrrhis odorata heb ik er fijngesneden en rauw in verwerkt.  Ook dat smaakte verrassend.

Het loof van 6 bieten is voldoende voor twee personen.

Levenslust komt weer boven.

De tuin komt weer helemaal tot leven.

Maartse violen zijn alweer bijna uitgebloeid.
Driekleurviolen (Viola tricolor) laten hun gezichtjes weer zien.
Myrrhis odorata steekt weer kleine pluimpjes boven de grond uit.
Helemaal achterin de tuin, delen ze het bed, ongevraagd met daslook.
Een beetje onhandig, want daslook (Allium ursinum) verdraagt geen mest en myrrhis heeft dat juist wel nodig.
Daslook is even gezond als knoflook, maar geeft na het consumeren geen hinderlijke ademgeur. Het bolgewasje is evenals Myrrhis odorata, één van de eerste vitamine bronnen in de natuur. Vooral vit. C.
Daslook groeit in bossen, als onderbegroeiing. Maar niet in bossen met een zandbodem, zoals hier op de Veluwe. Het is een schaduwplant. Wat dat betreft kan ze dus goed met myrrhis odorata huizen. Beiden  hebben ze graag wat schaduw en een beetje kalk en wat vocht in de bodem. Beiden hebben in de wilde natuur ook giftige dubbelgangers. Voor daslook is dat o.a. het lelietje van dalen en voor myrrhis, de dolle kervel  (Chaerophyllum temulum)  . Daarom is het niet aan te raden, de planten te plukken en te eten uit de wilde natuur. Allebei zijn ze wel te herkennen aan  een typische eigen geur, die de dubbelgangers dan weer niet hebben. Als men ze wat plet tussen de vingers, geeft Myrrhis een anijs- en daslook een knoflookgeur af.
Boven de 20 graden C, verliest daslook zijn smaak en verdwijnt weer. Myrrhis groeit bij die temperatuur lustig verder, en vormt grote varenachtige struiken.

Viola tricolor

weer of geen weer, zonnepanelen

 Vanmorgen lag er weer een fijn laagje sneeuw. Prachtig gezicht. De zon scheen en al gauw warmde de temperatuur op en smolt de witte laag. Jammer, maar goed voor onze zonnepanelen. De productie van stroom ligt vrijwel stil onder een laag sneeuw. Het materiaal is glad en de sneeuw schuift er ook snel weer af. In beeld is de westkant van het garagedak. Op de oostkant liggen 9 panelen. Op 3 februari zijn ze gelegd in één morgen. Deze week hopen we de 100 kWh. vol te maken.

foto van 14 februari

vanmorgen 25 februari

overal boeren krokus 

Boerenkrokus heeft zich vanuit het park in de buurt, overal uitgezaaid en is ook door mensenhand uitgeplant. Het opvallende oranje hart is een vroege pollenleverancier aan honingbijen. Je ziet die beestjes dan met oranje stuifmeelkorfjes aan de pootjes, van de één naar de andere plant vliegen.

Deze vroege krokus soort heeft een teer doorschijnende steel. 

de helleborus bloeit maar door

Helleborus (spreek uit: helleeborus) bloeit bijna de hele winter. Als Myrrhis Odorata verschijnt, wordt in onze tuin, deze plant geleidelijk onder het loof van het kruid verborgen.

Daslook, citroenmelisse weer terug

Daslook

De oogst uit de kruidentuin kan al zo weer beginnen.

Een paar blaadjes daslook (Allium ursinum)prijken al bovengronds. 

Dassen vinden het fijn om hun burcht te bouwen onder daslookbedden in de bossen.

De Noord-Veluwe kent een behoorlijk grote dassenpopulatie. Maar daslook groeit er niet. De plant mint meer kalkhoudende grond. Hier meer over daslook.

Citroenmelisse

Citoenmelisse (Melissa officinalis) een veelzijdig kruid, met frisse smaak, groeit ook weer lekker in het zonnetje.

En ik zag de eerste bloemetjes weer aan de paarse dovenetel (Lamium purpureum). 

De plant is gezond en smaakt goed in de soep. 

Dovenetel

De Myrrhis odorata plant is nog in geen velden te zien.

Vandaag heeft mijn persoonlijke bakker, een proefbaksel gemaakt voor het jaarlijkse oliebollenfestijn en morgen doet hij dit nog een keer over voor het echie. Als er nog smaak- of ingrediënten wensen zijn, past hij het recept aan.

Elk jaar verrast hij ons ook met hartige bollen. Deze keer heb ik beleefd gevraagd of hij eens wilde nadenken over bollen met een zalmvulling. Dat was een goed idee, dacht hij.

“Maar wel zelf zorgen dat je de ingrediënten in huis hebt ‘. Eerst heb ik gerookte zalm gekocht bij de Aldi, a 200gram in een verpakking voor €3,00. Dat leek me rijkelijk genoeg voor de 500gram bloem, die voor de hartige bollen bestemd waren. Doperwten heb ik standaard in de diepvries. Daarvan is er een kopvol door het deeg gedraaid. Wat gekookte worteltjes en een klein uitje doen er ook altijd door, maar is niet noodzakelijk. Tuinkruiden, vooral peterselie zijn lekker, maar ook andere. Ananas munt, selderij en myrhhis odorata kon ik nog vers uit de tuin oogsten. Dit heb ik aangevuld met kruiden, die ik gedroogd en verpulverd had, na de oogst van afgelopen zomer. Ik heb het prutje maar fijn gemaakt en door elkaar gemengd met een 4 eetlepels zure room erdoor.

Nu we ze gebakken en geproefd hebben, valt de smaak tegen. Morgen doen we de hartige toch maar weer met pittig gekruide kippenworst.
Het eind resultaat is dat we 72 stuks traditionele - en hartige bollen hebben gehaald uit 1,5 kg bloem.

Geur en een lekker drankje

In de vakantietijd was er weinig aan het tuinwerk gedaan.

Het hele oppervlak was dichtgegroeid, bijna 450 m².

Wat Myrrhis betreft een geurige klus om daarvan het gele blad weg te halen. Dat geld ook voor de andere kruiden. Voor we op vakantie gingen, heb ik wat takjes Myrrhis op een schaal gelegd. Bij terugkomst geurden  kamer en  keuken naar het aroma van het verdroogde kruid.

Gisteren heb ik wat van het myrrhisblad gewassen en gesneden. Een waterkan gevuld met gewoon koud kraanwater en het blad daar een poosje laten intrekken. Het werd een lekker drankje. Normaal doe ik dat met plakjes komkommer. Geweldig, dorstlessend en je hoeft je niet te schamen, om een glas van dit water aan te bieden aan een gast.