Veldkers, daslook en maarts viooltje

Daslook

Met dit lekkere groeizame weer is het een genot om de tuingrond te bekijken en te bewonderen, om wat er allemaal al aan het uitlopen is.
Kleine veldkers (Cardamine hirsuta) heb ik al geoogst, voor op een belegd broodje met kaas en een eitje. Ook is het lekker door salade en stamppot. Heerlijk pittig en vooral vers vol gezonde vitamines, waar een mens in deze tijd van het jaar behoefte aan heeft. Het lekkerst is het kruidje voordat er witte bloemetjes in komen en dat gaat heel snel. De plantjes zijn overdadig in tuinen en in het wild te vinden. Toch is niet elke plek waar ze groeien, geschikt om ze te oogsten. Omdat ze rauw gegeten worden, is het wenselijk om een hygiënische plaats uit te zoeken. Eigen tuin leent zich daarvoor het beste. 
Dat alles geldt ook voor de daslook , die nu aan het uitlopen is in onze tuin. Ze komen in het wild voor in bossen met een beetje kalk in de bodem. Zelf voed ik de plek in november met iets kalk. Daslook lijkt veel op het later bloeiende lelietje van dalen, en die is giftig. Het bolgewasje  is gemakkelijk te herkennen aan de uiengeur. Beide soorten, de daslook en de kleine veldkers, kunnen gerekend worden tot de vergeten groenten soorten. 
Verder heb ik een al bloeiend maarts viooltje aangetroffen in de tuin. 

 

Havergras

Toen vorig jaar herfst een paar sprieten haver rijp op het land stonden, heb ik ze geoogst en gedorst met mijn eigen handen. Maar wat doe je met zo weinig korrels? Ik heb ze maar bij de palmboom in de kuip gezaaid. Die boom zetten we binnen als het gaat vriezen en daarmee is ook het havergras tegen vorst beveiligd.  De inspanning werd beloond, er kwam welig groen gras te voorschijn. Met de tarwegras pers hebben we het sap van de eerste snede eruit geperst en opgedronken. Het smaakte heerlijk zoet en het schijnt erg gezond te zijn. De wortels bleven in de aarde, zodat het gras nog eens uit kon lopen. Dat gebeurde en op een zonnige morgen stond onze hond er heerlijk van te smullen. Honden eten nogal eens gewoon gras, waar ze later vaak van gaan overgeven. Dat is niet zo fris. Ik liet haar de gang maar gaan en we wachtten vol spanning af, of dit gras ook zo zou werken. Maar nee, het ging helemaal goed, er werd niets uitgekotst. Voortaan laten we het havergras maar groeien voor het hondje. Verder geven we haar ook gewone havervlokken. Ze ziet er mooi glanzend uit, het zal dus gezond voor haar zijn. Wat ons ook opvalt, is dat ze minder snel naar paardenvijgen hapt, tijdens een wandeling. En staat ze al eens klaar om erin te bijten, dan luistert ze goed naar het commando om ervan af te blijven.

Boeren krokus al in bloei

Op inspectietocht door de tuin, werden we gisteren verrast door bloeiende boeren krokussen (crocus tommasinianum). Vanmiddag zagen we ze ook al in bloei in het park. In de zonneschijn waren zelfs de kelken al open,zodat het typische oranje hart zichtbaar was. De lente is dus echt in aantocht. Het bolgewasje dat ongeveer 10 cm hoog is komt sinds 1847 voor in ons land. 

https://www.floravannederland.nl/planten/boerenkrokus

Winterjasmijn (Jasminum nudiflorum)

We beleven een paar trieste dagen, maar onze winterjasmijn staat in al zijn gele vrolijkheid in de tuin te bloeien. Wat een weldaad voor de ogen om ernaar te kijken!
Winterjasmijn is een kaal- of naaktbloeier. D.w.z. dat de plant nog zonder blad is als hij bloeit. Op die manier kan het stuifmeel voor optimale bevruchting zorgen.
De fraaie plant vergt weinig onderhoud. 
Nog even heb ik gekeken op de Russische pagina van Wikipedia, waar vaak uitgebreide informatie over planten en vooral over hun werking  te vinden is. Maar ik vond ook daar niet zo veel meer te leren over de plant. Wel werd de pagina direct vertaald in het Nederlands.
Winterjasmijn zal dan louter vanwege zijn oogstrelende effect; de mooie gele bloemen, in tuinen geplant zijn of worden, maar het is geen artsenij - of keuken kruid.
De struik woekert nogal, door zichzelf af te leggen. Op die manier heb ik een paar stekjes op andere plaatsen en tegen een muur geplant. De stekken zijn goed aangeslagen. 

Gezondheid in het nieuwe jaar.

 Daar gaan we dan het jaar 2023 in. Het eerste verjaardagsfeestje hebben we weer achter de rug. Genoten van de mooie herinneringsverhalen en een heerlijke lunch. Daarbij werd een fijne thee geserveerd, een brouwsel van een winterse specerijen melange, waaraan  wat plakjes gesnipperde gember en een paar takjes dille toegevoegd waren. Pittig en super lekker.
Gember bevat een hele reeks gezondheidsvoordelen, evenals dille. 
'Een gezond Nieuwjaar' is de komende veertien dagen, de veel gehoorde wens. 
Nou aan de slag ermee!

Hoe hou je het dooi? Met lijstje van maandelijks toegestaan energiegebruik

 En daar zitten we dan op de bank, op deze donkere herfstavonden, nu de energie maar spaarzaam gebruikt kan worden. Een dikke trui over de niet al te dunne kleren.
Langer dan anders in de herfst was het weer heerlijk, soms bijna zomers warm. 

De gasverwarming staat hier overdag en 's nachts,  op de nachtstand en slaat alleen maar aan als het echt te koud wordt. De kamertemperatuur schommelt dan tussen de 12 en 17 graden. Wel heb ik een elektrische deken aan de rugleuning van een tweezits bank gehangen, verpakt in een fleece slaapzak en op de zitting een deken van wol. Het geheel overdekt met een dun kleed. Af en toe houden we ons in de avond uren maar onledig met een spelletje en zelfgemaakte chocolademelk. Heerlijk warm en gezellig, zo. 

Als we gasten over de vloer krijgen, verhuizen we naar de voorkamer, waar we bewust nog onze  oude gashaard in tact hebben gelaten, voor het geval de ketel storing mocht krijgen. Dat is sinds de installatie 20 jaar geleden nog nooit voorgevallen. Maar de ketel gebruikt elektra om het warme water door de leidingen, naar de radiatoren en de vloerverwarming te stuwen. De gashaard heeft dat niet en is daardoor veel zuiniger.
De koude dagen die nu achter ons liggen, met temperaturen, dik onder nul, voelden minder koud aan, dan nu, met zeven graden boven nul en die wind erbij. 

Hieronder een lijstje van het maandelijks toegestane maximale verbruik onder het prijsplafond:

januari aan gas: 221 M3 elektra: 329 Kwh.
febbrari             188                     280
maart                 159                     267
april                   86                       270
mei                    35                       181
juni                    19                       159
juli                     17                       161
augustus             17                       176
september           24                      199
oktober               81                      266
november           147                    306
december            207                    356

Ziek en laatste tuinkruiden geoogst

Blij en dankbaar zijn we voor het bijzonder mooie weer, de afgelopen maand. Wat een verrassing, midden op de dag, in deze tijd van het jaar, nog even gratis de bruine kleur bij houden op het terras in de warme middagzon. Wat een genot! Verwarming aan is nog echt niet nodig, ook 's avonds niet.
Veertien dagen geleden kreeg een lichte, maar hinderlijke griep ons te pakken.  Hees, koortsig en geen eetlust. We vielen af, de één vijf kilo en de ander zelfs zeven. We hebben de mensen maar gemeden en ons vermaak gezocht in de tuin, voor zover we dat aankonden. Het was wel langer tussendoor uitrusten, dan werken. Aan koffiedrinken moest ik niet denken. De verslaving aan die drank bracht door de ontwenningsverschijnselen een verzwaring van de ziekte aan, in de vorm van hoofdpijn. Nu de griep over is, ga ik niet meer aan regelmatig koffiedrinken beginnen, hooguit heel af en toe voor de gezelligheid, zodat het geen verslaving meer oplevert. 
Voor een erg gezonde maaltijd  heb ik vandaag de laatste sprieten Myrrhis odorata geoogst en er een smakelijk en versterkend potje eten van gebrouwen. 'Melkmoes' heet dat hier. Samengesteld uit water, vluggort, rozijnen, mespuntje Himalayazout en de tuinkruiden Myrrhis odorata, citroen melisse en witte munt. Aangevuld met karnemelk en zure room tot een dikke soep substantie.