Laatste kruiden geoogst

De afgelopen week hebben we nog een keer, misschien voor de laatste keer dit seizoen, melk- of kruudmoes gegeten. Roomse kervel is een krachtig kruid met veel vitamine c, dat de gezondheid sterk bevorderd. Bovendien combineert de anijssmaak van het kruid, goed met de zoetheid van de rozijnen. Anijs doet de bakker ook in pepernoten, waar in deze tijd zo rijk mee wordt gestrooid.
Anijs is ook nog een ingrediënt voor een ander gezond streekgerecht; de balkenbrij.
Met boekweitmeel wordt bouillon heel dik gebonden. Een soort ragout, maar dan heel dik met stukjes lever. Spek of ander vlees naar keus kunnen er ook door. Kruiden, o.a. kruidnagel en rommelkruid, maken de smaak af.
Balkenbrij is in onze streek te koop bij de slagers. We snijden er plakken van en bakken het krokant in hete olie.

Hibiscus

Een drukke zomer ging ongelooflijk snel heen. Nu zijn we  weer in de herfstmaand aangekomen. De dag is bewolkt tot nu toe, toch is de tint van het licht prachtig. Het stemt niet tot mineur. De zon staat bijna op doorbreken. De temperatuur zou volgens de voorspelling oplopen tot 16⁰ C.
Maar de herfst koelte geeft ook wel eens gezondheidsproblemen.
Dat ondervond ik toen ik na een drukke dag, met bijna geen nachtrust, een hinderlijke verkoudheid opliep. Ik kon het er even niet bij hebben, dus trakteerde ik mezelf op het innemen van twee paracetamol tabletten. Van de stress kreeg ik er nog kiespijn bij. Dat dacht ik te bestrijden met echinacea druppels. Of dat niet goed samenwerkte, wie zal het zeggen, maar mijn ingewanden kwamen in opstand. Blaasontsteking ligt bij mij altijd op de loer en ook nu kreeg ik een onprettig gevoel. Die blaasontsteking houd ik op afstand door veel water te drinken. Eerder nam ik op aanraden van de huisarts granberry capsules.
Een heel goed middel, maar later ontdekte ik dat kaneel ook goed hielp, dus lekker kaneel door alle voedsel waar maar kaneel door kon. Ook dat was goed en vooral lekker. Maar er kwam een voor mij nog beter middel opdagen, namelijk

Hibiscus. Daar heb ik thee van gezet met een beetje cayenne peper en kruidnagel. Alles heel matig, het hoeft niet je neus uit te komen, vanwege de prikkeling. Het drankje is zurig als Granberry, veel goedkoper en het gaf al spoedig verlichting. Hibiscus is een mooie bloem en in eigen tuin te verbouwen. Hoe sterk de plant dan medisch werkt is mij niet bekend. Sommige planten als laurierblad zijn fraai in de tuin, maar smaakmaker is het kruid niet van Hollandse bodem. Daarvoor zijn hogere temperaturen nodig bij de groei.
Thee van de Hibiscusplant is in sommige gevallen niet aan te bevelen. Daarom eerst even nagaan of het samengaat met in te nemen medicijnen.

Aardperen (Topinamboer)

Op het ogenblik hebben we een overvloed aan aardperen in onze tuin.
Ondanks, of misschien wel dankzij de droogte van de afgelopen zomer heeft dit gewas uitbundig getierd.
Van onder een stoeptegel kwamen mooie witte knollen te voorschijn, gegroeid in eveneens wit zand. Al voor de tweede keer heb ik de tegel opgelicht en er een maal mooie, schone aardperen onder vandaan geoogst. En nog zijn er veel blijven zitten.
Meteen heb ik ze maar in de pot gestopt en gekookt in een plasje melk met een klein beetje zout, een prei erbij en twee takjes Myrrhis Odorata, die nu ook op de laatste takjes groeien, voor ze voor hun winterstop onder de grond verdwijnen. Zonder dit sterke kruid, willen de aardperen nog wel eens gaan rommelen in de ingewanden, dat euvel wordt nog eens versterkt door de toegevoegde prei. Vanmiddag heb ik het recept uiterst eenvoudig gehouden.
Aardperen kunnen ook rauw gegeten worden, of aan sap gemaakt, gedronken worden. Dit sap is heerlijk zoet, maar de kleur is wat minder appetijtelijk dan we doorgaans gewend zijn. Houdt bij het consumeren wel rekening met het feit, dat ze de ingewanden wel een beetje aan de praat kunnen brengen. Myrrhis is daartegen een goede remedie, maar misschien kan peterselie of munt ook wel werken.
Hier een link naar goede recepten en een omschrijving van waarom deze oude vergeten groente zo gezond is.

Spinazieboomblad (Chenopodium giganteum)

Een plant die tot de vergeten groentesoorten hoort. Een gemakkelijk te verbouwen plant. Voedzaam en lekker. Slinkt tijdens het koken net als gewone spinazie. Het gewas is ondanks de droge periode deze zomer, toch opgegroeid tot 1.80 mtr. Net zo hoog als de heg op de erfafscheiding. Nu krijgt het blad een herfsttint, de mooie rode toppen zijn uitgegroeid tot zaadpluimen. Die zaden zijn nu rijp om te oogsten voor het volgende voorjaar. Boomspinazie is een melde soort, die zichzelf heel gemakkelijk uit zaait, maar dan meestal op een verkeerde plek.
Het recept wat ik ervoor hanteer is hetzelfde als die voor het bietenblad hieronder.

Bietenblad eetbaar en lekker

Ook onze tuin heeft geleden van de droogte in de afgelopen maanden.
Gewassen groeiden nauwelijks tot helemaal niet, sommigen liepen zelfs terug, ondanks het sproeien. Dat hebben we matig gedaan. Eerst hebben we de regentonnen leeggemaakt en daarna waren we genoodzaakt om twee keer per dag, voorzichtig wat leidingwater over de akkertjes te laten lopen. Myrrhis odorata stond helemaal stil. Het begint nu weer  aan te groeien. Groenten kopen we vaak langs de route van boerderijstalletjes. Altijd zorgen voor het meenemen van een beetje kleingeld. Hierbij gaat het ons niet om de voordeligheid, maar gewoon voor de aardigheid en de versheid.
Er lagen ergens bietjes met het loof er nog aan.
Dat heb ik van de bol afgesneden en er een recept bij gezocht. Vervolgens heb ik op die basis mijn eigen recept gemaakt. Het blad en de stengels gewassen en gesneden, (ong. 2cm).
In een beetje hete olie geroerbakt, Aan het eind toegevoegd, voor elk persoon één teentje geperste knoflook, even meebakken. Gare knoflook is gezond. Jonge kaasblokjes er doorheen, iets laten smelten. Als laatste per 2 pers. 1 hard gekookt ei in plakjes, Heerlijk!

Nieuw plantenseizoen begonnen

Daslook (Allium ursinum) is al oogstbaar in onze tuin.

De eerste bladeren hopen we morgen te plukken voor ons ontbijt.

Zo lekker en gezond! Even gezond als knoflook, maar zonder hinderlijke bijwerking.

Een eerder blog over daslook. 

Van de Myrrhis odorata staat het eerste toefje ook boven de grond.

Op een beschutte plek, onder een Helleborusblad.

Het ziet er heel mooi groen en goed uit.
Vorig jaar is de eerste bloeiende plant waargenomen op 4 april.
Dat zal dit jaar zo vroeg, wel niet gebeuren.

Hopelijk wordt het een goed kruidenseizoen.

Goed en gezond voor ons en voor de bijen.

Blauwe maandag

zoals de derde maandag van januari wordt genoemd, ligt weer achter ons. Met de mooie temperaturen van de laatste twee dagen, komt de energie en de zin om weer eens flink te gaan wroeten in de tuin, weer terug.
De Kleine veldkers (Cardamine hirsuta) zie ik overal opkomen en zelfs al één die in bloei staat. Dit is een eetbare wilde plant, die ook nog eens lekker is. Germaanse volken schijnen het begrip lekker aangeduid te hebben met kresse. Mooie exemplaren doe ikzelf wel eens door salade of op een boterham met kaas bv. Het is gezond, beweerd men.
Winter postelein doet het ook goed. Mooi sierlijk blad, maar ik heb te weinig voor een maaltijd. We hebben het nooit gegeten, maar het kan wel. Zie Hier
Daslook komt ook weer boven de grond, met hele kleine groene spikkeltjes.
Wat Myrrhis odorata betreft, die zie ik nog niet, maar ik heb genoeg voorraad in gedroogde en bevroren vorm. Het gerecht, melk- of kruudmoes, eten we ook in de winter, met kruiden uit de diepvries. Het gedroogde kruid gaat in de thee of door gerechten met knoflook.
Vaak maak ik salade voor twee personen, van een
kwart komkommer in stukjes, aangemaakt met
yoghurt, kefir, of zure room,
zout, klein beetje
teentje knoflook, uitgeperst.
myrrhis gedroogd en fijn geknepen.
Lekker voor een gevuld broodje os op een boterham met kaas.

kleine veldkers